JAK POMÓC DZIECKU W RADZENIU SOBIE Z TRUDNYMI EMOCJAMI?

Niezależnie od wieku emocje towarzyszą każdemu. Wszystkie emocje i uczucia, te przyjemne i nieprzyjemne, są ważnym wyposażeniem człowieka i istotną częścią natury ludzkiej. Nie ma pozytywnych i negatywnych emocji, one po prostu są i towarzyszą nam w codziennym życiu.
Jeśli chcielibyśmy już je podzielić, to na przyjemne (wygodne) i nieprzyjemne (niewygodne, trudne).
Większość rodziców chce oszczędzić dziecku przeżywania trudnych emocji, podczas gdy wszystkie emocje mogą stać się podstawą dalszego rozwoju i osiągnięcia dojrzałości. Emocje są cennym darem i dużym wsparciem w naszym życiu, bez nich niemożliwe byłoby zrozumienie siebie i innych ludzi oraz nawiązanie prawidłowych relacji z nimi.

Co w takim razie możemy zrobić, aby ułatwić dziecku przeżywanie trudnych emocji:

🔹 wszystkie uczucia i emocje można zaakceptować, ale pewnym działaniom trzeba powiedzieć STOP – np.
„Widzę, że jesteś rozzłoszczony na brata, powiedz mu to słowami, nie pięściami i krzykiem”

🔹 nie zaprzeczajmy istnieniu u dziecka emocji trudnych, np.
„Masz prawo być rozgniewanym, ale nie masz prawa bić, wyzywać, krzyczeć” – w ten sposób uczymy jak dziecko ma wziąć kontrolę nad silnymi trudnymi emocjami

🔹 wysłuchajmy go spokojnie i z dużą uwagą, nie przerywajmy – w ten sposób okażemy szacunek dla jego przeżyć

🔹 nazwijmy uczucia i emocje, które dziecko przeżywa, bo ono najbardziej potrzebuje zrozumienia, np.
„Jesteś rozgniewany…, Jest Ci smutno…” – tak dziecko będzie uczyło się rozpoznawać swoje emocje

🔹 wskażmy mu jak może poradzić sobie z przeżywanymi trudnymi emocjami rozładowując napięcie towarzyszące emocjom poprzez:
➡️ uderzanie w poduszkę, worek treningowy, rozdzieranie kartki papieru na mniejsze kawałki, zgniatanie kulek z papieru czy gazety i rzucanie przed siebie
➡️ proponowanie aktywności fizycznej, np. strzelanie piłką do bramki, kosza, bieganie, jazda na rowerze itp.
➡️ uprawianie różnego rodzaju sportu
➡️ rysowanie, malowanie swoich przeżywanych emocji
➡️ głębokie przeponowe oddychanie
➡️ słuchanie spokojnej muzyki
➡️ przytulenie dziecka, gdyż trzymanie go w ramionach może mu pomóc się uspokoić. Inne zaś dziecko może potrzebować chwili w samotności.

Każde dziecko jest inne i możemy indywidualnie dobrać dla niego najlepszą formę rozładowania przeżywanych trudnych emocji.

Dziecko potrzebuje „luster”, by mogło nauczyć się rozpoznawać swoje stany emocjonalne i je rozumieć. To rodzice i opiekunowie mogą być, a nawet powinno być takimi „lustrami” akceptując wszystkie emocje i uczucia dziecka, nazywając je, ucząc dziecko jak wziąć nad nimi kontrolę, by nie krzywdzić innych.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.